Bendeki bu tufan,
Senin yağmuruna değmedi
Bunun hatırına,
Hatırlasaydın beni nisanlarda
Yahut bellemeseydin bana en uzakları,
Güneş olmaya niyetlenirdim temmuzuna
Tahammül,
Aklımın orta yerinde astı kendini
Taburesine çelme takan sen,
Buna sebep aramaya korkan ben oldum
Yazık...
Kükresin şimdi boynumdaki urgan,
Umurumda mı
Yeterki tabureme ellerin değsin
Sesin silik, izlerin bulanık
Hafızamda eskiyen zerreni eşeliyorum
Tanrı kabuklu yarayı sana,
Uzun tırnakları bana vermiş
Sen bellemişken bana en uzakları
Sen bensizlikle boyarken uzakları,
Hoyratça kullanırken gözlerindeki boyaları,
En asil siyahı bıraktın bana
Ne kahve yapılıyor bu renkle sana,
Ne de seni anımsatıyor bana
Yemişim asaletini siyahın,
Sensiz resim çizmez elim bir kere
Kaldırdım attım aklımda bir köşeye
Artık renk değil bu,
Sadece bir leke
Yorumlar
Yorum Gönder