Mandy 2

Sen

Güzelliğin kaynakçası,

Susulanların cesareti,

Ömrümün en manidar detayı

Nasılsın Mandy?

Yokluğunla,

Beni terbiye eden temmuzdayız

Yokluğundan,

Terbiyeyi terk ettiğim temmuzdayız

Üşürsen aynaya bak,

Yazdan medet umma

Güneşin feyzisin

Sen, bembeyaz aydınlanırken

Seni siyahla kandıracaklar

Onlara geceleri uyumadığımı söyle

Bu onlara yeter, unutma

Özlemim başını ağrıtmasın diye

Sana geleceğim gün yutmayı düşündüm 

Özlemi yutmayı düşündüm,

Sana geleceğim günü,

Hayal bile edemezken

Bu uzaklık,

Damarlarımda karıncalanıyor

Bu yabancılık,

Bana adımı unutturuyor

Yokluk yine adınla başlıyor Mandy,

Olmadığın yerler açlıktan kanıyor

Ne büyük bir afrikayım sensiz

Her gece Süreya'lar içimi kemiriyor

İçim Mandy, içim diyorum 

Senden alasının,

Teğet dahi geçmediği içim...

Buralarda deniz,

Kıyıdaki kayaları dövmekten usanmış,

Göller kan kırmızı bir renk almış,

Çocuklar oyun nedir unutmuş,

Kelebekler kanatlarından vurulmuş...

Yokluğun,

Kimsenin gözünün yaşına bakmıyor

Sevgili Mandy,

Var olmamış, yaşanmamış 

Tadılmamış ihtimaller kurcalıyor aklımı

Öyle hafifliyorum ki aklım senle dolunca,

Gözlerinden aşağı atsalar beni,

Ölmeyi ihanet sayarım sana

Oysa ölümü hak bildin bana

Ayağını basmadıysan o kaldırıma,

Orada peçete satan çocuğun hükmü mü var?

Açmadıysan evimin kapısını,

İçerde ölen mi var, kalan mı

Ne manası var?