Bilirsin Mandy, en iyi sen bilirsin
Sana olan ezberim,
En sevdiği oyuncağıdır yaramazın
Bilirsin ne anıları tükettim,
Ne gerçekleri süpürdüm aklımdan
Sırf olman için tek hatıram.
Olur ya bir gün
Zaman yakama,
Mecburiyet aklıma yapışırsa
Ezberini çaldırırsam o gün
En sevdiğim oyuncağımla öldür beni
Renksiz bir aklın hatırlamasına,
Yoktur artık lüzum
Ne çiçeği Mandy,
Ne çiçeği sevgilim
Sana ormanları bahşettiler
Yüklere kantar oldu göğsüm
Sana ormanları verdiler
Sana, ormanları verdiler
Gözündeki tabiatı önüne seremediğim gün
Sana ormanları hak bildiler
Bunaydı üzüntüm
Yokluk adınla başlar Mandy
Açlık yetişir olmadığın topraklarda
Cehennem ateşiymiş,
Alevin atasıymış
Yakarmış, yıkarmış
Öyle diyorlar
Baksana sen içime
Yirmi yıl evvel kül olan bile yanmış
Baksana sen içime
Yoksun diye kaç cennet kendini asmış
Cehennem ateşiymiş,
Yakarmış, yıkarmış
Ne cehennemi sevgili Mandy
Bir kez olsun bak içime
Kaç cehennem içimden ders almış
Bir kez olsun bak, incinme
Yıllar olmuş Mandy
Yazıyorum hâlâ
İnsanlardan, sancılardan
Sancıyla bahsedip durmuşum ama
Yararı yok
Ne insana, ne sancıya.
Yıllar ölmüş
Ben, yazıyorum hâlâ
Ölü yılların içinde
Yol arayıp kalemime
İlerliyorum güya
Konu bendeki sen olunca
Anlamak terk ediyor seni ama
Bilmelisin,
Yıllar olmuş Mandy
Bu kaleme kılavuz yok senden âlâ
Çürümüş yılların içinde
Taze kalamam sensizken, anla
🌸
YanıtlaSil