Ana içeriğe atla

Toprak Olmadan

 

   Bazen olur bu… Her şey dağılır içinde, sen odanı toparlarken. Karmaşıklığın sana gitmeni söyler. Fakat bilirsin; gitmek, sen gelmezsen iyidir sadece. Çaresizliğin suyu çıkar avucunda o sıra. Aynada aramaya kalkarsın kaybettiğin değeri. Üzgünüm, mutluluğun formülünü aradığın aptal yaşların geride kaldı.

   Neyi beceremiyoruz biz? Dudaklarımızda açan tebessümün ömrü neden bu kadar kısa? Ya tohumundan ya suyundan, bir şeyler var bizde. Bulmak gerek, bulup kükremek üstüne. Bilmiyorum yalnızlığımın susması için daha ne kadar konuşmam gerektiğini. Cümleleri tam parçalanacakken yakalayıp dilimde uyuşturuyor gibiyim. Buna yazmak diyorlar, bir eylem bu kadar çürütmemeli ruhu.

   Karşımıza çıkan seçeneklerde engellerin bulunmama ihtimali gülünç bir söylem. Hayat mutlaka bir yerde işleri bozmak için hazırda bekliyor. Bu yarışın hakkı göz yaşları değil. Gerekirse yalnızlığı yontup mızrak yapmalı, onunla darbeler vurmalı yaşama. Bir başka silah, bir başka silah daha… Toprağa karışana dek ikinci bir plan yaratın kafanızda. Hayatın hedefi ikinci planınızı bozmaksa, üçüncü planınız caydırıcı olmalı. Rakamlardan öte bir husus bu. Ayakta kalma çabası bu, zira sürünmek onursuzların işi.

   Anneniz varsa bir şeylere katlanmak kolay. Bir şeylere katlanmaksa, annesizlikten çok daha kolay. Başınızı okşayan bir el, göğsünüzü dolduran bir şefkat olmasa bile, varlığı kâfidir annenizin. Yere düşersiniz ama sorun değil, anneniz düştüğünüz yere yastık olur. Düşme korkunuz varsa da sorun değil, anneniz cesaret dolu. Size bahşedeceği onlarca şey var. Fakat onsuzlukla baş edebileceğiniz hiçbir şeyiniz yok. Kıymet, toprağa karıştıktan sonra malum olur bu devirde. Siz devrin aklıyla oynayın, annenizi öpün, toprak olmadan evvel.

Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Mandy 2

Sen Güzelliğin kaynakçası, Susulanların cesareti, Ömrümün en manidar detayı Nasılsın Mandy? Yokluğunla, Beni terbiye eden temmuzdayız Yokluğundan, Terbiyeyi terk ettiğim temmuzdayız Üşürsen aynaya bak, Yazdan medet umma Güneşin feyzisin Sen, bembeyaz aydınlanırken Seni siyahla kandıracaklar Onlara geceleri uyumadığımı söyle Bu onlara yeter, unutma Özlemim başını ağrıtmasın diye Sana geleceğim gün yutmayı düşündüm  Özlemi yutmayı düşündüm, Sana geleceğim günü, Hayal bile edemezken Bu uzaklık, Damarlarımda karıncalanıyor Bu yabancılık, Bana adımı unutturuyor Yokluk yine adınla başlıyor Mandy, Olmadığın yerler açlıktan kanıyor Ne büyük bir afrikayım sensiz Her gece Süreya'lar içimi kemiriyor İçim Mandy, içim diyorum  Senden alasının, Teğet dahi geçmediği içim... Buralarda deniz, Kıyıdaki kayaları dövmekten usanmış, Göller kan kırmızı bir renk almış, Çocuklar oyun nedir unutmuş, Kelebekler kanatlarından vurulmuş... Yokluğun, Kimsenin gözünün yaşına bakmıyor Sevgili Mandy, Var olma...
Yorum Gönder
Devamı

Boya

Bendeki bu tufan, Senin yağmuruna değmedi Bunun hatırına, Hatırlasaydın beni nisanlarda Yahut bellemeseydin bana en uzakları, Güneş olmaya niyetlenirdim temmuzuna Tahammül, Aklımın orta yerinde astı kendini Taburesine çelme takan sen, Buna sebep aramaya korkan ben oldum Yazık... Kükresin şimdi boynumdaki urgan, Umurumda mı Yeterki tabureme ellerin değsin Sesin silik, izlerin bulanık Hafızamda eskiyen zerreni eşeliyorum Tanrı kabuklu yarayı sana, Uzun tırnakları bana vermiş  Sen bellemişken bana en uzakları Sen bensizlikle boyarken uzakları, Hoyratça kullanırken gözlerindeki boyaları, En asil siyahı bıraktın bana Ne kahve yapılıyor bu renkle sana, Ne de seni anımsatıyor bana Yemişim asaletini siyahın, Sensiz resim çizmez elim bir kere Kaldırdım attım aklımda bir köşeye  Artık renk değil bu, Sadece bir leke
Yorum Gönder
Devamı

Mandy

  Bilirsin Mandy, en iyi sen bilirsin Sana olan ezberim, En sevdiği oyuncağıdır yaramazın Bilirsin ne anıları tükettim, Ne gerçekleri süpürdüm aklımdan Sırf olman için tek hatıram. Olur ya bir gün Zaman yakama, Mecburiyet aklıma yapışırsa Ezberini çaldırırsam o gün En sevdiğim oyuncağımla öldür beni Renksiz bir aklın hatırlamasına, Yoktur artık lüzum   Ne çiçeği Mandy, Ne çiçeği sevgilim Sana ormanları bahşettiler Yüklere kantar oldu göğsüm Sana ormanları verdiler Sana, ormanları verdiler Gözündeki tabiatı önüne seremediğim gün Sana ormanları hak bildiler Bunaydı üzüntüm   Yokluk adınla başlar Mandy Açlık yetişir olmadığın topraklarda Cehennem ateşiymiş, Alevin atasıymış Yakarmış, yıkarmış Öyle diyorlar Baksana sen içime Yirmi yıl evvel kül olan bile yanmış Baksana sen içime Yoksun diye kaç cennet kendini asmış Cehennem ateşiymiş, Yakarmış, yıkarmış Ne cehennemi sevgili Mandy Bir kez olsun bak içime...
1 yorum
Devamı